این آخر ترمی حکایت ما شده مثل حکایت حسنی!!!

حسنی به مکتب نمی رفت، وقتي مي رفت، جمعه مي رفت...

از امکانات زیاد دانشگاه برای چک میل هم باید بیایم کافی نت!!!

همه جا وبلاگ نویسی کرده بودم، الا توي كافي نت!!!

اين جا يه كافي نت هستش در يك جايي در آخر دنيا!!!

من دارم میرم...

بر می گردم!!!

روی یه تابلو نزدیک بلوار آینه خانه نوشته بود: تنبلی آفت موفقیت است...

با این که این جمله کاملا درست است  ... ولی من آدم تنبلی هستم... آن چه هستم و دارم کمتر از حق من است از طرفی چون تنبل هست آن چه دارم از حقم بیشتر است !!!

دارم سعی می کنم تنبل نباشم!

می توایند کمکم کنید؟!

فکرش را بکنید در آسمان ابری شب نیم ساعتی توی آسمان سرگردان باشید تا چرخ های نازنین برای فرود باز شوند! هیچ وقت به اهمیت چرخ های هواپیما پی نبرده بودم، آخر همیشه بال های بزرگ هواپیما را می دیدم!!!

بعد از کلی دو دو تا، چهار تا کردن و برنامه ریزی تونستم از جلساتی که می تونم غیبت کنم استفاده کنم و سه هفته بمونم خونه...دو هفته از تعطیلاتی که طرح ریزی کرده بودم گذشت . حالا مونده یک هفته  !!!

خوبی این تعطیلاتی که برای خودم در نظر گرفته بودم این بود که مجبور نبودم اشکالات درس گراف بقیه و رو رفع کنم... مجبور نبودم سر کلاس گراف اشتباهات استاد را با کلی ملاحظه ی استادی ایشان گوشزد کنم... و از همه مهم تر این که مرجعی که استاد جبر پیشرفته بر اساس اون تدریس می کرد و هیچ وقت بروز نمی داد رو پیدا کنم....

و مهم تر از همه این که هر موقع از شبانه روز که دلم بستنی بخواد، کافیه وارد آشپزخانه بشم!!!

 کار ساز ما به فکر کار ماست

فکر ما در کار ما آزار ماست

"وضوح" خطرناک ترین واژه در ریاضیات است...  «ای. تی. بل»

نمی دانم چرا امروز اکثر قضیه ها و مسئله ها بدیهی هستند!!!

از واحد پولی ریال خوشم نمی آید...

می گوییم دویست هزار تومان می نویسیم دو میلیون ریال...

یک اشتباه کوچک باعث اختلاف زیادی می شود...

تکیه کلام استاد جبر پیشرفته مان "ای بابا" هستش....گاهی هم "راستی" ... و بعضی مواقع هم "درسته آ نه "... فکرش را بکنید در حین صحبت با استاد تکیه کلام خودش را به کارببری و متوجه هم بشود!

این روزها کمتر می نویسم... کمتر مطالب مورد علاقه ام را مطالعه می کنم... کمتر آهنگ ها ی دلخواهم را گوش می دهم...

این روزها بیشتر حرف می زنم... بیشتر روزنامه و خبرهای سیاسی و اقتصادی می خوانم... بیشتر آهنگ های اسپانیایی گوش می دهم...

این روزها کمتر حرف بقیه را می شنوم... کمتر به مساله های جبر و گراف گیر می دهم... کمتر آهنگ های ترکی گوش می دهم...

این روزها نمی دانم چرا زودتر تمام نمی شوند!!!

بعد از زیر پا گذاشتن بیست و اندی استان، امروز جناب رئیس جمهور به اصفهان می آید... دلم می خواست وقتی آقای احمدی نژاد از هواپیما پیاده می شوند آن جا می بودم و می گفتم جناب رئیس جمهور! حال همه ی ما مردم اصفهان خوب است... با استاندار و شهردارمان هم مشکلی نداریم... پروژه های عمرانی مان هم خوب پیش می رود ... رؤسای ادرات و سازمان های دولتی هم وظایف شان را می دانند... به همین مقدار بودجه ای هم که از راه دور برای مان در نظر می گیرید راضی هستیم... حالا اگر دوست دارید میدان نقش جهان را از ایوان نقش جهان نگاه کنید من خودم بی سر و صدا می برم تان و همه جا را هم نشان تان می دهم... اگر هم تعریف دهکده ی تفریحی چادگان را شنیده اید، آن جا هم می برم تان... اصلا کسی به اندازه ی من جاهای دیدنی اصفهان را بلد نیست... خودم جور همه ی اصفهانی ها را می کشم... خواهش می کنم به خودتان زحمت سخنرانی و ... را ندهید... آرامش را ازما نگیرید...

ما را به خیر تو امید نیست، شر مرسان !!!

امروز برای گرفتن یک نامه رفته بودم به دانشگاه قبلی... با این که کادر اداری و آموزشی آن جا مرا به خوبی می شناختند و بیشتر مراحل کار را تلفنی برایم حل می کردند با این حال وقتی گراف حاصل از مسیرهایی که بین مکان های مختلف در دانشگاه طی کرده بودم را رسم کردم تا دلتان بخواهد یال چندگانه و طوقه، داشت...